Annemieke_Koster_Emiel_Muijderman_2

Interview Annemieke Koster: ‘Ik wil een eigen textielfabriek in Enschede’

Twee jaar geleden is Annemieke Koster gestart met het plan om in haar woonplaats Enschede een textielfabriek te starten. Ze wil met dit ambitieuze plan de industrie terughalen naar de voormalige textielstad. Om kennis te behouden en op een eerlijke, goede manier modestoffen van hoge kwaliteit te produceren. Inmiddels is de aanschaf van een machine bijna rond, en heeft ze een ‘launching customer’ die een grote order heeft geplaatst. Annemieke werkt zoveel mogelijk met gerecyclede garens of lokale vezels zoals vlas, hennep en wol van Nederlandse schaapskuddes.

Ik las dat je op vrijdag het plan voor je lokale textielfabriek had, en op maandag ontslag nam. Is het echt zo snel gegaan? En hoe wist je dan dat het een goed idee was?

Het plan om ‘iets’ met textiel te gaan doen borrelde al een tijdje. Toen ik in Enschede ging studeren viel het me op dat ontzettend veel straten, pleinen en landhuizen de naam dragen van oude textielbaronnen. Maar het merendeel van deze bedrijven bestaat inmiddels niet meer. Dat zette me aan het denken. Waar is de kennis over het produceren van textiel gebleven, en is het mogelijk om een stukje van de oude industrie weer terug te halen?

Nadat het Rana Plaza Complex in Bangladesh instortte en meer dan 1000 textielarbeiders omkwamen, werd het plan een stuk concreter. Door wat er in Bangladesh gebeurde kwam er veel aandacht voor de arbeidsomstandigheden in de textielindustrie. Die aandacht beperkte zich alleen helaas tot confectie, het in elkaar naaien van kleding dus. Terwijl daar toch nog heel veel stappen aan voorafgaan. De grondstof moet verbouwd worden, er moeten garens gesponnen worden waarmee doek wordt geweven of gebreid en vervolgens wordt stof geverfd of bedrukt. Ik kon me niet voorstellen dat dat onder goede omstandigheden gebeurde.

Het viel me op dat veel ontwerpers en merken niet goed weten waar de door hen gebruikte stoffen vandaan komen, of moeite hebben om aan duurzaam geproduceerde stof te komen. In eerste instantie had ik het idee om onderzoek te doen naar productiemanieren en daar een artikel over te schrijven, maar op die bewuste vrijdag bedacht ik me dat ik veel meer positieve impact kon creëren door het zelf te gaan doen. Een weekend en veel denkwerk later nam ik op maandag ontslag om er echt voor te gaan.

textielallihoppa

Hoe ver ben je nu met je plannen?

Na een lang onderzoekstraject en het weven van samples ben ik zo goed als klaar om te starten met de eerste productie. Ik heb een eerste grote afnemer; een zwangerschapsmerk dat met mijn stoffen een speciale collectie uit wil brengen. De aanschaf van een machine is bijna rond, en ik heb 400 kilo gerecycled garen besteld om de eerste (kilo)meters mee te kunnen weven. Nu wordt het dus echt spannend!

Wat is je droom?

Het is mijn droom om lokale productie te stimuleren, en ervoor te zorgen dat mensen weer trots zijn op de kleding die in hun kast hangt. Door mooie stoffen van goede kwaliteit te produceren hoop ik dat merken en consumenten nog meer bereid worden te investeren in goede items waar ze lang mee kunnen doen.

Uiteindelijk hoop ik een brede collectie stoffen te ontwikkelen waarmee ik ontwerpers, merken en couturiers kan voorzien van duurzame materialen voor hun prachtige producten. Het zou toch fantastisch zijn als ik straks op mijn webshop kan doorlinken naar trouwjurken, spijkerbroeken, babykleding en outfits van couturiers die met mijn stoffen zijn gemaakt.

12166873_10207045290264337_1553095911_n

Waar loop je tegenaan?

De huidige mode-industrie is gericht op massa, snelle wisselingen van collecties en zo hoog mogelijke marges bij een zo laag mogelijke prijs. In het huidige systeem is het dus niet rendabel om in Nederland te produceren, waar lonen vele malen hoger liggen dan in het verre Oosten. Naast het ontwikkelen van stof op basis van gerecyclede materialen, wat op zich al een hele uitdaging is, moet ik dus ook continu zoeken naar bedrijven die bereid zijn iets meer te betalen voor duurzaam geproduceerde stoffen. Gelukkig zijn er genoeg bedrijven die zien dat het huidige systeem niet houdbaar is, en daarom willen investeren in een alternatief. Toch blijft het ‘tegen de stroom in zwemmen’ één van de grootste uitdagingen in dit project. En tegelijkertijd is dat ook juist wat het zo leuk en spannend maakt.

Je koopt geen kleding meer. Maak je nog steeds je eigen kleding?

Sinds april 2013 heb ik geen kleding meer gekocht, en combineer ik de items die nog in mijn kast hingen met zelfgemaakte kleding. Het geeft best veel rust om niet meer bezig te zijn met het kopen van kleding, en steeds meer te leren over het zelf maken van mooie kledingstukken. Ik draag nu alleen veel meer jurken en rokjes dan voorheen, omdat ik nog niet zo goed ben in het maken van broeken.

Stem op Annemieke in de Viva 400

Annemieke is genomineed voor de Viva 400 in de categorie Wereldverbeteraars. Stem op haar!



trefwoorden:
 
 
 
 

Reacties



 

 

1 Reactie op “Interview Annemieke Koster: ‘Ik wil een eigen textielfabriek in Enschede’”

  1. Ageeth Mooij says:

    Wat goed om het heft in eigen hand te nemen! Ik heb gestemd hoor!