annadenise

Anna Denise: ‘Tekenen is een oefening in bewustwording’

Anna Denise tekent in dagboekvorm over haar leven. Meestal op een grappige manier, ze neemt zichzelf in haar tekeningen niet altijd even serieus. Maar ook persoonlijk en vooral kleurrijk.

Behalve aan haar dagboeken, werkt ze ook als illustrator aan opdrachten, heeft ze een Etsyshop en geeft ze workshops in tekenen.

Teken je elke dag?

Ja, al verschilt het per dag heel erg hoe veel en hoe lang. Doordeweeks heb ik vaak ‘s ochtends, voor ik aan mijn ‘echte’ werk begin, nog wel een half uurtje over om even in mijn studio te zitten en wat te schetsen. Meestal zijn dit kleine ideeën, losse flodders, of tekeningen in voorbereiding voor echte dagboekpagina’s. Andere keren ben ik ‘s ochtends veel te gaar, en teken ik in de trein wat, of ‘s avonds na het eten. Mijn leven heeft op het moment weinig regelmaat, dus echt een vaste tijd inplannen is moeilijk, maar ik vind altijd wel een momentje tussendoor. 

Waarom teken je?

Ik heb mijn leven lang getekend, eigenlijk, dus het voelt als een tweede natuur – iets wat bij me hoort. Echter, ik was dit gevoel een beetje kwijtgeraakt tijdens het studeren en werken. In 2007 begon ik weer met tekenen om weer ‘iets leuks’ te doen naast het serieuze van het werkende bestaan. Inmiddels heeft het weer een vaste plek in mijn leven ingenomen en merk ik dat het vooral een oefening is in bewustwording, even stilstaan bij de goede dingen in het leven en alle mooie dagelijkse momenten. Ik merk dat ik er positiever door in het leven sta. Ik heb vaak weinig zin om veel tijd te besteden aan saaie of stomme ervaringen en gezeur (iets waar mijn geschreven dagboeken altijd bol van staan), maar zelfs op een dag waarop alles je tegenzit, valt er iets moois of grappigs te tekenen. Al is het maar de kleur van de koffievlek op je nieuwe broek, of de stapel snotterige tissues naast je ziekbed.

annadenise3

Je maakt je dagboekpagina’s sinds 2007. Wat is er veranderd in je werk tussen toen en nu?

Toen ik net weer begon in 2007 was ik het tekenen volledig verleerd. Ik had het in geen jaren meer gedaan en was vaak gefrustreerd over hoe de pagina’s eruit zagen. Dat heb ik kunnen loslaten. Uiteindelijk is het tekenen zelf en het vastleggen van mijn ervaringen belangrijker. Daarnaast heb ik de eerste vijf jaar obsessief iedere dag een pagina volgekliederd. Iedere dag, no excuses. Oefening baart kunst en inmiddels heb ik een stijl gevonden waar ik me prettig bij voel. Die is wel veranderd. Initieel tekende ik in een Moleskine-agenda. Iedere dag een pagina, op dun lijntjespapier. Ik kleurde ook alles in met potlood of Copic-markers en gebruikte een boel collage. Inmiddels teken ik in een groter schetsboek, met dikker papier (geen lijntjes), en kleur ik de tekeningen vaak in in Photoshop. Dat is niet per se sneller, maar het is een techniek die ik graag onder de knie wilde krijgen, ook voor freelance-opdrachten (waarbij kleurstellingen nog vaak kunnen veranderen). Ik vind de ‘cleane look’ die dit geeft ook leuk, al weet ik dat sommige mensen de ‘oude’ volledig analoge pagina’s mooier vonden (en ik snap dat ook wel).

Zijn er ook momenten waarop je geen zin hebt om je dagboektekeningen te maken? Moet je dan toch van jezelf? Of doe je het alleen als je er zin in hebt?

Natuurlijk heb ik soms geen zin. De eerste jaren dwong ik mezelf om dan toch ‘iets’ te tekenen, of een collage te maken. Dat moest van mezelf, omdat ik mezelf als doel had gesteld dit iedere dag te doen. Ook werkte ik toen in een Moleskine-agenda, waarin een lege pagina bijna ondraaglijk lelijk is voor een licht obsessief typje als ik. Daar ben ik makkelijker in geworden. Het was op een gegeven moment gewoon niet leuk meer. Ik was te strikt voor mezelf en merkte dat het als ‘werk’ begon te voelen. Niet helemaal de bedoeling. Inmiddels doe ik het alleen als ik er zin in heb, maar met een minimum van 1-2 keer per week. Ik doe er namelijk ook veel freelance-opdrachten bij, dus tekenen doe ik sowieso iedere dag – en ik werk ook nog meer dan fulltime.

annadenise4

Censureer je jezelf? Zijn er dingen die je wel tekent, maar die wij niet zien?

Soms. Ik heb de dagboektekeningen altijd online gedeeld, dus deels teken ik ze met dat idee in mijn achterhoofd, en valt er weinig te censureren. Vorig jaar ging ik echter door een nogal heftige periode in mijn leven. Veel van de tekeningen uit die periode (van hele nare, maar ook hele mooie momenten) zijn privé. Die gaan namelijk niet alleen over mij en mijn ervaringen, maar ook over anderen in mijn leven die hun privé-leven misschien liever niet uitgetekend zien op het internet. Daar hou ik natuurlijk rekening mee, meestal al voordat ik de tekening maak. Zo teken ik ook weinig over mijn werkleven – deels omdat er maar so many ways zijn waarop je jezelf achter een computer kunt tekenen, maar ook omdat ik dat niet professioneel vind.

Wat vind je belangrijker? De vorm of de inhoud?

De vorm! Ik merk namelijk dat door veel aandacht te besteden aan het mooi maken van een tekening of pagina, de herinnering of het gevoel, sterker blijft hangen. Ik lees wel eens oude dagboeken terug en dan denk ik “wie is deze persoon?” – ik herinner me weinig van de voorvallen die ik beschrijf of de emoties die ik op dat moment had. Met de dagboektekeningen is dat anders. Ik heb altijd een heel sterk beeld bij waar ik was, wat ik deed en hoe ik me voelde toen ik de pagina tekende. Ik denk dat dit is omdat mijn zintuigen altijd een beetje ‘aan’ zijn en op details letten (om te tekenen) die me anders niet waren opgevallen. Mindfulness, dus, ofzo? Door de focus op de vorm, blijft de inhoud ook sterker aanwezig.

annadenise2

Meer over Anna Denise

Annadenise.nl

Anna Denise’s Etsy shop

Anna Denise’s Flickr stream



trefwoorden: ,
 
 
 
 

Reacties



 

 

4 Reacties op “Anna Denise: ‘Tekenen is een oefening in bewustwording’”

  1. Femke says:

    Mooi! En Dank voor het delen – ik ga zeker een kijkje nemen op haar site!

  2. mw ekster says:

    Weer een fijne post om te lezen:-). Mijn favoriete rubriek!

  3. Annelies Vermeulen says:

    Wat leuk om te horen!

  4. De week rond {Allihoppa} | Allihoppa says:

    […] Denise (deze week nog met een interview hier) legt uit hoe ze haar tekeningen inkleurt met […]